Wybierz Strony

• Leczenie choroby otyłościowej – kompendium aktualnej wiedzy. Doniesienia ze zjazdu Europejskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością 2025 (ECO 2025)
• Zdrowy Senior - między chorobą otyłościową a niedożywieniem
• Wpływ choroby otyłościowej i insulinooporności na rozwój choroby Alzheimera
• Powiązanie choroby otyłościowej z zaburzeniami psychicznymi
• Choroba otyłościowa w praktyce psychologa czyli dlaczego boimy się zrezygnować ze swojego dotychczasowego życia
• Co dalej z KOS BAR?
• Doświadczenia w leczeniu chirurgicznym – perspektywa Pacjenta
• Koszty choroby otyłościowej
• Moja droga w chorobie otyłościowej – jak zrobić pierwszy krok do zdrowia?
• Dyskusja z udziałem prelegentów
• Choroba otyłościowa wyzwaniem dla serca i układu krążenia - jak chronić serce?
• „Mapa drogowa” dla pacjenta z chorobą otyłościową
• Leczenie choroby otyłościowej jako podstawa prewencji chorób układu krążenia

Otyłość niesie ze sobą tak wiele powikłań, począwszy od zwyrodnienia kolan, poprzez cukrzycę i choroby serca i naczyń aż po nowotwory i chorobę Alzheimera, że o przyszłości można myśleć tylko z pesymizmem. Chyba że pojawią się systemowe rozwiązania, dotyczące profilaktyki i edukacji i to od najwcześniejszych lat życia, a wręcz od okresu prenatalnego. Potrzeba też ułatwień w dostępie do leczenia. Tylko te działania mogą uratować stan zdrowia Polaków, a system ochrony zdrowia od całkowitego bankructwa.

Wpływ choroby otyłościowej i insulinooporności na rozwój choroby Alzheimera

prof. dr hab. Wojciech Bik, kierownik Zakładu Neuroendokrynologii Klinicznej CMKP, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Neuroendokrynologii

Udowodniono związek między cukrzycą i insulinoopornością a rozwojem choroby Alzheimera. Cukrzyca typu 2 wiąże się z otyłością, a ta, szczególnie wisceralna, generuje w organizmie przewlekły proces zapalny, który z kolei przyczynia się do powstawania chorób neurodegeneracyjnych. Wzrost zachorowalności na te choroby należy więc wiązać nie tylko ze starzeniem się społeczeństw, ale także z epidemią otyłości.

Tymczasem na większość czynników ryzyka – oprócz wieku – mamy wpływ. Możemy się prawidłowo odżywiać i żyć aktywnie, a także badać swoje parametry metaboliczne i szybko reagować w razie ich pogorszenia. Nadziei można też potencjalnie upatrywać w ochronnym działaniu analogów GLP-1, jeśli potwierdzą je badania kliniczne – obecnie eksperymentalne.